مشاعره با شعر شخصی...

راه من از راه تو باشد جدا

من که کارم بیش خوابم بیشتر

رسید او به دم در در را گشود او

گشاده رویی کرد و گفتا بفرمایید تو

سپس اینگونه شد که او ....((200)) :دی :دی :دی

والا به خدا من آمدم تو

تو خانه نبودی آمدم تو

وقتی که نیامدی به خانه

با وانت دوستم آمدم تو

یک مشت وسیله ی غراضه

برداشتم برون شدم از خانه تو

وای بر ما که سر عاشق دیوانه زدیم

عشق مگر چیست که حالا سر ما را میزنند

..................

ینی برین...............

د بده

دیوانه و مجنون نزند بر سر عالم

تو سری خوردن ز ما پیشکشش باد

دست یارم ز دست من جداست

تا کی اخر این جهان توفان به پاست

تا همان وقتی که طوفان دلت پایان پذیرد

زنت راحت شود جانت بگیرد

دلا گفتم که گر سویش روی هرگز نیایی

ولیرفتی و عشقم جای دادی

یک آن عاشق شدی رفتی که رفتی

چرا عشقم تو دیگه برنگشتی؟

یار دل بودم برایش اما برفت

چون مثال شیشه ای دل را شکست

تعریف نکن از خود مشکل تو خودت بودی

یارت چه بدی کرده این گونه درش کردی؟

یار ما مارا ندید اینگونه رفت

بغض دل را به بدرودش شکست

تو را دید و شناخت آن یار دیرینه

وگرنه جدا نمی شد ز تو در روز آدینه(جمعه)

هوایش کرده ام ناجور

که عشقش را بدارم من به دورادور

ره دراز است ولی یادش کن

که فقط خاطره اش مرهمی بر زخم دل است