مشاعره با شعر شخصی...

الا ای خورده ی رندان

منم آن رند سیلی زن

- - - - - - - - - به دلیل ارسال پشت سر هم پست ها ادغام شدند - - - - - - - - -

که زد از روی بیکاری

تو را یک سیلی آبدار

روان اندوه داشت از دست یاران

تو هم همراهان آن یاران بپا شو

من از پای افتاده ام ای یار به پا گشتن که نتوانم

ولی از روی چون ماهت شده با بنز بابایم می آیم

مرا گفتند چه کردی در ره دل

بگفتم عشق ورزیدم به دنیا

مشو نومید از رحمت

مشو دلداده ی دنیا

که از دنیا به جز بیچارگی

چیزی نسیب تو نمی گردد

دل به دنیا بستن خطاست

به روح و جسمت جفاست

- - - - - - - - - به دلیل ارسال پشت سر هم پست ها ادغام شدند - - - - - - - - -

دل به دنیا بستن خطاست

به روح و جسمت جفاست

تو این لایک از من بگیر حالا

که شعرت کشت ما ها را

ای دل غافل اره ی او کجاست؟

چه کنم که من ندارم یک هوش و حواس

اره اش هست روی طاقچه اش

هوش تو هم گشت مدهوش تهش

شود شلم شولوا گر تو کنی آهنگ رپ پلی ای دی جی.

شود مجلس عزا گر تو کنی مداحی پلی ای دی جی.

یادگار مدرسه ست این ناله ها و اشک ها

این ناله ها و اشک ها یادگار مدرسه ست

ته شعرت بود در حلق بنده

با این شعرت شوی اسکار برنده

هی عاشق دیوانه، دیوانه ای دیوانه

دیوونه ی روانی چرا خانه نمانی

(چه چرت و پرتی شد ((54)))

یه دیوانه ی بیگانه

نشسته داخل خانه

همش می ناله از اینکه

عظم بهش می گه دیوانه

هر که بامش بیش برفش بیشتر

هر که درسش بیش مشقش بیشتر