چشم یک روز گفت:
" من در آن سوی دره ها کوهی را می بینم که از مه پوشیده شده است. این زیبا نیست؟"
گوش لحظه ای خوب گوش داد. سپس گفت:
" پس کوه کجاست؟ من که کوهی نمی شنوم."
آنگاه دست در آمد و گفت"من بیهوده می کوشم آن کوه را لمس کنم. من کوهی نمی یابم."
بینی گفت:
"کوهی در کار نیست. من او را نمی بویم."
آنگاه چشم به سوی دیگر چرخید و همه درباره ی وهم شگفت چشم گرم گفتگو شدند و گفتند :
" چشم از راه به در شده است ."
...
جبران خلیل جبران
همینه میگن نخود هر آشی شدن 🙂 ) 🙂 )
ممنون. بازم از این حکایتا بزار.
چه اسمی داره این جبران
.
.
.
قشنگ بود
خخ این همین چیزیه که هر کس در توان خودش میتونه درک داشته باشه
@Cyrus-The-Great 71165 گفته:
همینه میگن نخود هر آشی شدن 🙂 ) 🙂 )
😊 😊 😊 آقا نکته ی داستان اینه که هرچیزی که ما درکش نمیکنیم به خاطر نداشتن فهم و توانایی و وسایل لازمش دلیل بر نبودنش نیست. هرچند نخود آش هم میتونه معنا بده. مثلا پیامبرا که درک میکردن ولی بقیه چون نمی فهمیدنشون آزارشون میدادن و میگفتن دیوونن.
@the ship 71232 گفته:
😊 😊 😊 آقا نکته ی داستان اینه که هرچیزی که ما درکش نمیکنیم به خاطر نداشتن فهم و توانایی و وسایل لازمش دلیل بر نبودنش نیست. هرچند نخود آش هم میتونه معنا بده. مثلا پیامبرا که درک میکردن ولی بقیه چون نمی فهمیدنشون آزارشون میدادن و میگفتن دیوونن.
نکته جالبش اینه که نه من اولش گرفتم منظوز تو چی بوده.. نه تو منظور من. من با ته مایه های طنز بهش نگاه کردم. 😊
فقط یه لحظه لرزیدم.....
این لرز هایی هستش انگار برق گرفتت 😐
یه جور حس عجیبی بود......
از اول مشخص بود چشم از راه بدر شده!
ميگن ان دنيا هم عليه ادم شهادت ميده و بقيه اعضا را مي فروشه،كلاً خيلي بي وجدانه،براي همين بقيه بهش اعتماد ندارند .
قشنگ بود، ممنون.