هابل شکل گیری یک منظومۀ ستاره ای را رصد کرد

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل در فاصله ی ۳۰۰۰ سال نوری از زمین، یک منظومه ی ستاره‌ای از نوع ستاره‌های وولف رایه با نام نستی۱ را کشف کردند که هم دارای ویژگی‌های معمول این نوع ستارگان مانند دمای بالا، نبود هیدروژن در لایه‌های سطحی و یک هسته هلیومی فرا دماست و هم در کهکشان راه‌شیری بصورت یک منظومه با ۲ ستاره ی وولف رایه در یک دیسک عظیم ستاره‌ای واقع شده است.

این دیسک ستاره ای علاوه بر درخشش شدید از دو ستاره ی مجزا منتشر می شود.

به گفته ی ستاره‌شناسان ناسا، این کشف یکی از نادرترین اتفاقات ممکن است که در آن دو وولف‌رایه در کنار یکدیگر یک منظومه ی ستاره ای را تشکیل داده‌اند و آنچه از هیدروژن و هلیوم از ستاره بزرگتر منتشر می‌شود، به عنوان سوخت از سوی ستاره کوچکتر جذب و مورد استفاده قرار می‌گیرد و سپس به فضای اطراف پرتاب می‌شود.جان مائورهان، سرپست این تیم ستاره‌شناسی گفت: «خود ما هم از آنچه می‌دیدیم شگفت‌زده شده بودیم، چرا که این مدرکی برای تشکیل یک وولف‌رایه از یک کنش میان دو ستاره است». او در توضیح اهمیت این کشف افزود: «تعداد بسیار اندکی از چنین پدیده‌هایی را در وضعیت فعال، در نزدیکی کهکشان می‌توان یافت چرا که این پدیده عمری بسیار کوتاه در حد چند صد هزار سال دارد و دیسک تشکیل شده نیز تنها برای مدت چند ۱۰ هزار سال قابل رویت خواهد بود».

در این تصویر اجزای مختلف این سیستم ستاره ای را مشاهده می کنید که تلسکوپ هابل به ثبت رسانده است.

ستاره‌های وولف رایه نوعی از ستاره‌ها هستند که حجمی بین ۲۰ تا ۲۰ هزار برابر خورشید ما دارند و روزانه معادل یک میلیارد برابر آنچه خورشید حجم خود را از دست می‌دهد، محتویاتشان را به فضا پراکنده می‌کنند. این ستاره‌ها دارای بادهای ستاره‌ای به سرعت ۲۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه هستند که غبار و گاز موجود روی سطح را به اطراف پراکنده می‌کند. این ستاره ها بسیار درخشنده هستند و در آسمان برخلاف دیگر ستاره‌ها دارای طیف نشری بوده و در طیف آنها اشعه ایکس و امواج فراطیفی نیز وجود دارد. طیف نوری آنها آنقدر خاص است که ستاره‌شناسان برای آنها یک طیف خاص با نام WR تعریف کرده‌اند.