خب سلام....
به ذهنم رسید یه تاپیک بزنم که با شعرای خودمون توش مشاعره کنیم...
قانون خاصیم نداره....فقط شعر از شعرای معروف ممنوع..ینی کلا ازدیگران شر ممنوع....فقط خودتون.
اول من....
به نام خدای زمین و زمان
که جز او نداده برم آب و نان
بعدی با ن بده.....
موفق باشید
****
حالا قانون جدید برای تاپیک:
باید اشعار معنی داشته باشن...یا بهتر بگم دارای سبک شعر باشن
عاشقانه
عارفانه
پندامیز
فکاهی(خنده دار یا انتقادی)
وصف
مدح
سبکی مونده بود که جا انداختم معذرت...
ندارم پولی در جیبم
داداش اگر داری بده که درمانده ام
بعدی م بده
چرت شد
مبارز گر بخورد ز من کتکی
به از ان است که بخورد ز سوی تو کتکی
چه چرتی گفتم
ی بده
یار می اید
با طیار می اید
در راه می خواند
از عشق می گوید
خخخخخخخخخخخ خیلی چرت شد
با د بگو
دست به دست دوست بوداهه.
به او یک گل پایی زدم زمین افتاداهه.
با ه بده بعدی. خیلی رو شعر کار کردم.
هستی و نیستی ز توست
هستی گر بخواهد نیستی شود
به فرمان توست
- - - - - - - - - به دلیل ارسال پشت سر هم پست ها ادغام شدند - - - - - - - - -
ت بده
...................
دلم انباشته از تاریکی
سرم از شادی و غم در دوران
زندگی بی معناست
هدفش چیست؟؟
کجاست؟؟
تاریک بود
سرد بود
نفسم به بخارش پیدا
و من درون این تاریکی و سرما
منتظرت بودم
همیشه به انتظار
روی زیبای و خوش یار نمی دارد کس
نگذارم که رود ز پیش من یر شود با ناکس
برین حال کنین ترکوندم........
س بده
ساز بر دهان آهنگ می نوازد دلم/ سوز آهش را می کشم با قلم...م بده...
مرا پرسی که چونی من چنینم
همانند کمانی در کمینم
به پای سفره دوران نشستم
دلم را بر بدی ها بر نبستم
م بده
مشد این زنده ماندن زندگانی
از دست این شعر شــــــــــــــــــــــخــــــــــــــــصییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی.
ی بده بعدی.
یک دم بدون هوای تو
یک لحظه بدون زندگی
میمیرم اگر نباشی و من
من نمانم و اگر نباشی و تو