امروز مرا دیدی ...؟

امروز وقتی در خیابان قدم برمی داشتم

ناگاه فکری به سراچه ی ذهنم سرک کشید

با خود گفتم : نکند الان در میان این آدم ها باشی!

شاید در همان لحظه داشتی نگاهم می کردی

حواسم جمع بود

باوقار و آرام قدم برمی داشتم

نگاه هایم خیره ی هیچ چشمی نبود

لبخند هایم حراج هیچ کس نبود

ظاهرم خوب بود، عالی بود ، همانطور که تو میخواهی

وجیه وبا ارزش ، چون سرمایه داری که دُرّی گران در آغوش دارد

در هیاهوی خیابان ، در سکوت کوچه ها

نگاهم را در شهر چرخاندم اما تو را ندیدم

شاید هم دیدم اما نشناختم

تک تک سنگ فرش های خیابان ، تمام پنجره های این شهر

گواهند که من به شوق تو سربه زیر بودم

من با انتظار تو قدکشیدم

کی می آیی؟

میدانم

آه ها و گریه های غروب های جمعه کافی نیست

اما می گویند : وقتی دیوار شیشه ای قلب ، فرو میریزد

این سرمایه ی شکسته ، نزد خدا گرانبها تر می شود

پس در همان شهر مجروح

با همین قلب شکسته

برای آمدنت دعا می کنم

که بیایی و جهانی را تغییر دهی

تا همه آزادی و خوشبختی را لمس کنند

به من بگو

امروزمرا دیدی؟

**************

(اللّهم عجل لولیک الفرج)

( بقلم:سیده کوثرغفاری)