توضیح: دوستان این دبیر دیف ما عادت داره بعد امتحاناش یه مطلب جالب پایین برگه بنویسه... که نکنه خدایی نکرده زبونم لال گوش شیطون کر به خاطر نمرههای درخشانمون افسردگی حاد بگیریم! 
خودش که می گه می خوام بخونین شاید پند بگیرین... (شـــــــــاید...)
هر چند این دفعه کار از پایین برگه گذشت...
به هر حال ما که همیشه معنی دوم پندها رو می گیریم به خود دبیر گرام تحویل می دیم. شما بخونین روح دبیر ما شاد بشه 
به پسرم درس بدهید:
او باید بداند که همهی مردم عادل و همهی آنها صادق نیستند، اما به پسرم بیاموزید که به ازای هر شیاد، انسان صدیقی هم وجود دارد.
به او بگویید، به ازای هر سیاستمدار خودخواه، رهبر جوانمردی هم یافت میشود.
به او بیاموزید، که در ازای هر دشمن، دوستی هم هست.
میدانم که وقت میگیرد، اما به او بیاموزید اگر با کار و زحمت خویش یک دلار کاسبی کند، بهتر از آن است که جایی روی زمین پنج دلار بیابد.
به او بیاموزید که از باختن پند بگیرد و از پیروز شدن لذت ببرد.
او را از غبطه خوردن بر حذر دارید، به او نقش و تأثیر خندیدن را یادآور شوید.
اگر میتوانید، به او نقش مؤثر کتاب در زندگی را آموزش دهید.
به او بگویید تعمق کند، به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان دقیق شود.
به گلهای درون باغچه و زنبورها که در هوا پرواز میکنند، دقیق شود.
به پسرم بیاموزید که در مدرسه بهتر این است که مردود شود اما با تقلب به قبولی نرسد. (سانسور :دی)
به پسرم یاد بدهید با ملامیها ملایم و با گردنکشها، گردنکش باشد.
به او بگویید به عقایدش ایمان داشته بشد حتی اگر همه برخلاف او حرف بزنند. (که البته هر کسی این جمله رو قبول نداره... بگذریم...)
ارزشهای زندگی را به پسرم آموزش دهید، اگر میتوانید به پسرم یاد بدهید که در اوج اندوه تبسم کند، به او بیاموزید که از اشک ریختن خجالت نکشد.
به او بیاموزید که میتواند برای فکر و شعورش مبلغی تعیین کند، اما قیمتگذاری برای دل بیمعناست.
به او بگویید که تسلیم هیاهو نشود و اگر خود را بر حق میداند پای سخنش بایستد و با تمام قوا بجنگد.
در کار تدریس به پسرم ملایمت به خرج دهید اما از او یک نازپرورده نسازید، بگذارید که او شجاع باشد، به او بیاموزید که به مردم اعتقاد داشته باشد، توقع زیادی است اما ببینید که چه میتوانید بکنید، پسرم کودک کمسال بسیار خوبی است...
هه عحب معلم با درایتی. دمش گرم
خخخخخخخخ
خوبه ها... اما دلم به حال بچه هه سوخت 😥
گیر کیا افتاده... 
بعععله! چ روشن فکرانه!!
اونوخ معلمای ما پایین برگه با یه خط میخی اسمشونو مینویسن!یه وخ ما خیال خوندنش به سرمون نزنه!
نمیدونن ما نصف امتحانو میذاریم اسمشو کتیبه خانی کنیم بعد تازه در میابیم موفق باشید بوده!
دم ابراهام لینکن هم گرم!
« به پسرم بیاموزید که در مدرسه بهتر این است که مردود شود اما با تقلب به قبولی نرسد.»
این قسمتش اعصابمو خورد کرد
بیچاره معلمه بیاد به یه بچه این قدر چیز یاد بده((66))
