اعلانها
پاک کردن همه
شعر
8
نوشتهها
5
کاربران
8
واکنشها
6,152
بازدیدها
شروعکننده موضوع 1397/08/16 17:06
بسی بردم در این ویرانه ها رنج
که یابم در دل ایران زمین گنج
جهان ما جهان با خدایی ست
جهان سادگی و بی ریایی ست
خدا داند که ما پاک و عزیزیم
شبیه شیر بی باک و عزیزیم
تمدن همچو ایران در جهان نیست
شبیه حافظ اندر این زمان نیست
نشان تخت جمشیدی کجا رفت؟
مرام و معرفت تا قصه ها رفت
زنان و دختران در فکر پولند
تمام بی مروت ها قبولند
دراز است پای فرزند پیش مادر
همه بی غیرتند نسبت به خواهر
جهان ما جهان بی وفایی ست
جهان بی کسی و بی خدایی ست
جهان ما جهان نقص و مشکل
ولی دارد خدایی صاحب ِدل
1397/08/17 14:18
درود ! شعری بسیار زیبا سرودی! فقط فکر کنم مصراع دوم بند یکی مونده به آخر «جهان» درست باشه نه «جهانی».بازم از شعرات بزار.
رضا واکنش نشان داد
1397/08/22 01:58
احسنت
شعر قشنگی بود بسی لذت بردم
1397/10/26 12:15
عالی((58))