مشاعره با شعر شخصی...

ها ها ها خندیدیم

به گوشه ای جنبیدیم((3))

د میازار موری که دانه کش است...که جدش در آمریکا هفتیر کش است

مرا تورو دیدن سخت است

بیا گمشو جلو ک سرد است

|

شعر یهویی اومد تو ذهن واموندم

تیتیش من کثیفه/آبم شده فعلن قطع/چه کنم در این وضعیت ؟

@VAMPIREARROW 54234 گفته:

روز ها فکر من این بود و همه شب سخنم/ که چرا غافل از احوال نت خویشتنم

ت بده ***** ت بدههههههههههههههههه. درضمن من می خواستم با عماد مشاعره کنم.

تیز دندان تیز پنجه من دردی چون پلنگ

من چ گویم هیچ با تو نیست من سودای جنگ

گر وصل این آب /شوم لباسم را /ولی افسوس می خورم من/وصل نشده این آب

یاد باد ان روی زیبا و دل انگیز بهار

که کنونست زمستان دل پر است از غم یار

رویم را شویم / چون آب واصل شده است / من روم لباسم را شویم.

مست گشتم قدحی از بر من نوش کنید

تا بدانید چ دارد غم مستی دل من

نبابا / تو نیز شده ای شاعر ای بابا ؟؟؟؟

تنگ باده را شکانی فکر من باشی کنون

تو خودت دل را شکاندی روی باده اورم

@VAMPIREARROW 54250 گفته:

مکن کاری که بر پا سنگت آیه

جهان با این فراخی تنگت آیه

چو فردا نامه خوانان نامه خوانند

تو را از نامه خواندن ننگت آیه

بنویس اشعار از کین...البته این که مال باباطاهر بود درضمن ایو نه ایه!!

هان مشو نومید چون واقف یی از سر غیب

باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور

حافظ

صب کن ببینم چرا داریم اینجا مینویسیم؟؟؟؟ اممم این شعر شخصیه!!!!

بر دامان ما اتش بست کوله سفر

گر نبودم چ میکرد؟

زر زدم بیخیال