مشاعره

تا شدم حلقه به گوش در میخانه ی عشق هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم

میانش به خنجر به دو نیم کرد / دل جادوان زو پر از بیم کرد

دردیست غیر مردن کانرا دوا نباشد
پس من چگونه گویم کین درد را دوا کن؟

من نمیدونم اینو گذاشتن یا نه ولی به هر حال دیگه
دل میرود زد دستم صاحب دلان خدا را/دردا که راز پنهان خواهد شد اشکارا
کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز/ باشد که باز بینیم دیدار اشنا را

تقصیردلم چیست اگرروی توزیباست / حاجت به بیان نیست که ازروی توپیداست / من تشنه ی یک لحظه تماشای توهستم / افسوس که یک لحظه تماشای تو رویاست

تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند ادمی

تا تو نگاه می کنی کار من آه کردن
ای به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است