علاقه مندان به کمیک همچنان درگیر تفاوتهای این دو کمپانی بزرگ هستند
دی سی یا مارول چرا؟
بیاید و از کمپانی مورد نظرتون دفاع کنید.
چند تا از کارهاشو معرفی کنید
و بگید چرا از نظر شما از رقیبش بهتره
نظر شخصی: دی سی قدیمی تره
مارول بیشتر کپی برداری از شخصیتهای دی سی هست با ارتقا البته این نظر شخصی منه
خب دی سی داستان هاش واقعیت گراهاتر هستن و به عبارت بهتر فضای تاریکتری ارائه می دهند. دی سی تو داستان هاش نشون میده که همه چی چندان هم رنگ و وارنگ و هپی اندینگ نیستن
البته از مارول هم خوشم میاد ولی دی سی رو ترجیح میدم
دی سی عالیه، به قدری کاراشون خلاقانست که مارول فقط می تونه از روش کپی کنه...
بدون هیچ شک و شبه ای هم بتمن برترین شخصیته کمیکیه دنیاست، یه انسان عادی که اکثر مواقع با هوشش به مشکلات غلبه می کنه ( البته تکنولوژی هم به کمکش میاد ولی در نهایت با هوش و درایت خودشه که پیروز میشه) و تقریبا تمام سوپر هیروهای شرکت دی سی یک بار از بتمن کتک خوردن
ضمنا شخصیت ددپول که تا این حد مارولیا به اون مینازن یه کپی از شخصیت دداستروک بود که فقط برداشتن شخصیت جوکررو تا حدودی به اون تزریق کردن و خوب علی رقم اونکه شخصیت جالبی داره اما به هیچ وجه با جوکر و یا دداستروک قابل مقایسه نیست
دیسی قدرت زیادی در وارد کردن عناصر داستانی مختلف به جهانش داره، ولی مارول هم کمی از این مسئله نداره.
برای همینه که وقتی حرف از مولتی ورس یا فضا به وسط میاد مارول تقریبا بی رقیبه، ولی جهان های موازی واقعیت یا جنبه های ماورا طبیعه در دی سی به مراتب قویتر هستن
مارول خلاقیت زیادی در انتخاب موضوع به خرج میده و همیشه دنبال چیزهای جدیده ولی دیسی خیلی داستان هاش کلاسیک محسوب میشن، به همین دلیله که خواننده های مارول معمولا جوانتر هستن
ولی طبق تجربه های قبلی میشه گفت دی سی پختگی بیشتری داره و پتانسیل بیشتری برای خلق یک شاهکار
یکی از بهترین قهرمانان مارول هم روح سواره
خدایی اگه مارول یدونه قهرمان عالی داده همین روح سواره
من که به این شخصیت پردازی مارول احترام میزارم
به نظر من تمام شخصیت های مارول، شخصیت پردازی عمیق تری دارند!
شما میگی روح سوار
اتفاقا ghost rider هم از شخصیت های محبوب منه
و همچنین blade
a vampire who hunts vampires!
یا شخصیت پردازی دکتر دووم، فوق العاده است، مخصوصا توی این کمیک های secret wars...
- - - - - - - - - به دلیل ارسال پشت سر هم پست ها ادغام شدند - - - - - - - - -
تئوی قسمت های سینماییشون هم مارول خیلی خیلی بهتر از دی سی هست
این دی سی ها همش میگن هیث لجر
فک کنم این تنها بازیگر خوبی هست که دارن!
حالا ستاره های مارول را نیگا کن
بندیکت کمبربچ
مارتین فریمن
ساموئل ال جکسون
کوبی اسمالدرز
اسکارلت جانسون
رابرت داونی جونیور
مارک روفالو
جرمی رنر
کریس اوانز
کریس همثوورث
اندروو گارفیلد
اما استون
و...
یعنی هر بازیگری را که نگاه کنی توی فیلم های مارول، حتی کوچیک ترین نقشش، یه سوپر استار هست!
مثال: مارتین فریمن که توی سوپر استار بودنش هیچ شکی نیست، تنها یه نقش کوچیک و ساده توی سیویل وار داره، ولی برای همون نقش هم مارول اومده بهترین ها را انتخاب کرده
و جدای از این، مارول خیلی آروم آروم، جهان سینماییش را ساخته، به طوری که توی تریلر سیویل وار، وقتی تونی میگه So was I (من دوستت نبودم؟) واقعا احساسات همه بر انگیخته میشه
چرا؟
چون ما توی فیلم ها، شخصیت هاشون را دیده ایم
دوستی و در کنار هم بودنشون را دیده ایم
و اختلافاتشون را
توی اونجرز دیدیم که با داشتن مشکلات، در کنار هم جنگیدند و چه صحنه های زیبایی آفریدند و با هم دوست بودن
حالا در مقابل هم؟
وقتی میگه من دوستت نبودم؟ احساسات آدم بر انگیخته میشه
اما حالا batman cs superman
توی تریلر همش به هم چشم غره میرن
من که هیچ حسی نسبت بهشون نداشتم...
بحث کردن سر اینکه کدوم شرکت بهتره بی فایدست چون سلیقه ایه و خوب خود من به عنوان یه طرفدار دی سی بعد از بت من و سوپر من محبوبترین سوپر هیروی کمیکیم اسپایدر منه، فکر کنم اگر به جای بحث کردن سر اینکه کدوم شرکت بهتره بیو گرافی و معرفی شخصیتهای محبوبمونرو بگذاریم بهتر باشه چون این بحثها به هیچ نتیجه ای در نهایت نمیرسه و فقط ممکنه باعث کدورت بشه ( البته همه بچه ها با هم دوستن و احتمالش کمه ولی باز یه درصده کوچیکی ممکنه)
خودم شروع می کنم با شخصیتی که احتمالا همه میشناسن اما خالی از لطف نیست:
بت من
نام اصلی: بروس وین
نام مستعار: ندارد
ناشر: DC کامیکز
خالق: باب کین، بیل فینگر
توانایی و استعداد خاص: نبوغ فکری، قدرت بدنی بالا، انعطاف پذیری و استقامت و ورزیدگی بالا، قدرت تحلیل بالا مانند یک کاراگاه حرفه ای، استاد هنرهای رزمی و خبره در مهارتهای پنهان کاری و استتار، استفاده از اسلحه و تجهیزات پیشرفته ساخته شده توسط فناوری و تکنولوژی، نشانه و هدفگیری فوق العاده
محل تولد: شهر گاتهام
گروه هایی که در آنها حضور داشته: لیگ عدالت
نژاد : انسان
شغل : سرمایه دار
والدین: توماس وین (پدر)، مارتا آرکام (مادر)
اولین حضور: 27 Detective Comics
حقیقت جالب که احتمالاً نمی دانید: بتمن در داستانهای لیگ عدالت حتی به سیارات دیگر جهت مبارزه نیز سفر کرده است.
بیو گرافی:
"بروس وین- Bruce Wayne" پسر جوانی بود که در کودکی پدر و مادر خود را به خاطر حمله جنایتکاری به آنها از دست داده بود. این امر سبب می شود تا او سوگند یاد کند که تا پایان عمر با جرم و جنایت مبارزه خواهد کرد. سالها از این واقعه می گذرد و او از سفر طولانی مدتی باز میگردد، سفرهایی که او در آنها به آموزش خود در رشته های مختلف هنرهای رزمی و مهارتهای مخفی کاری می پرداخته و در حال افزایش توانایی های خود بود، او همچنین به تقویت ذهن خود نیز پرداخته بود چرا که می دانست برای مقابله با جرم و جنایت تنها داشتن قدرت بدنی بالا کافی نیست. زمانیکه او به زادگاهش "شهر گاتهام" باز میگردد متوجه فساد بسیاری می شود که جامعه او را فرا گرفته است، تبهکاران بی شماری که در حال جولان دادن هستند و هیچ کس یارای مقابله با آنها را ندارد، فساد به قدری زیاد بود که حتی در عمیق ترین لایه های محافلی چون پلیس، اداره امنیت، انجمن های شهری و... نیز نفوذ کرده بود. این عوامل دست به دست هم می دهد تا او تصمیم بگیرد بر ضد این فساد به پا خواسته و به مبارزه با آن بپردازد. او از نقطه ضعف دوران کودکی تا همین چند سال پیش خود که ترس از خفاش بود، استفاده کرده و در قالب شخصیتی به نام "بتمن" به مبارزه با فساد موجود در جامعه می پردازد. در این میان تنها کسی که از هویت او با خبر است دوست و همراه همیشگی اش "آلفرد پنی ورث- Alfred Pennyworth" پیر است که پس از سالهای بسیار کماکان به خدمت به او مشغول است. او برای مبارزه با جرم و جنایت از هیچ قدرت خارق العاده ای برخوردار نبود، به همین علت به فکر این می افتد تا علاوه بر نیرو و توانایی های بدنی اش و هوش سرشارش از راه دیگری نیز استفاده کند و آن ساخت تجهیزات و وسایل جنگی و مبارزات تن به تن و همچنین آلات و ادواتی برای فرار بود. او با این هدف به جامعه از هم گسیخته گاتهام باز می گردد و با تمام وجود به مبارزه با تبهکاران و عوامل فساد می پردازد. اما این مبارزات نکته منفی بسیاری نیز برای او در پی داشت، او که فردی مبادی اخلاق بود، گاهی مجبور می شد برای اینکه در مقابل رقبایش عقب نماند، دست به انجام اعمالی بزند که باعث ناخشنودی حتی خود وی می گردید. و برای مبارزه با بی عدالتی و شر قانون شکنی کند. او فردی بود که بیشتر دوست داشت تا به تنهایی عمل کند، اما پس از اتفاقاتی او احساس نیاز به داشتن همکار و همراهی می کند و اینچنین است که در نزد خود شخصی به نام "دیک گریسون- Dick Grayson" را می پذیرد و هویت پنهانی او را "رابین" نام گذاری می کند. او همچنین در برخی مبارزات خود از کمک و همکاری برخی افراد دیگر نیز برخوردار می شود که از میان آنها "بت گرل" و "رئیس پلیس گوردون" از آن دست هستند. مبارزات بتمن تنها به محل تولد و زادگاهش محدود نشد، چرا که او به واسطه آشنایی با برخی ابرقهرمانان نظیر "سوپرمن"، "پیکان سبز"، "فانوس سبز"، "فلش"، "زن شگفت انگیز" به همکاری با آنان نیز می پردازد و این همکاری تا آنجا پیش می رود که سرانجام به دست سوپرمن گروهی به نام "لیگ عدالت" پایه گذاری می گردد و بروس وین نیز به این گروه پیوسته و به مبارزه با جرم و جنایت خود ادامه می دهد.
چگونگی تولد شخصیت بت من:
شماره 27 از کامیک بوک Detective Comics در سال 1939 را می توان نقطه عطفی در دنیای کامیک بوک و ابرقهرمانان نامید. چرا که در آن سال و در این شماره بود که کاراکتری متولد و معرفی شد که توانست عنوان بهترین و محبوبترین ابرقهرمان تاریخ را از آن خود سازد. در آن سال بود که "باب کین- Bob Kane" که علاقه بسیاری به شخصیتهای دوران بچگی خود نظیر "زورو" و دوگانگی هویت و شخصیت او داشت الهام گرفته و کاراکتری را خلق کرد که مانند زورو یک اشراف زاده بود که توانایی مبارزات تن به تن داشته و از هوش سرشاری نیز برخوردار بود. همچنین او به مانند زورو برای کاراکتر خود هویت دوگانه ای نیز خلق کرد. او مردی جوان و پولدار بود که در مواقع لزوم با تغییر هویت خود به مبارزه با جرم و جنایت می پرداخت و با ماسکی به مانند خفاش که بر چشم میزد و لباسی تیره و تار به دنیای کامیک معرفی شد. زمانی که باب کین به جمع بندی نهایی رسیدي طرح خود را نزد "سالیوارن" مسئول و ناشر Detective Comics برد که با استقبال بسیار او نیز رو به رو شد و اینگونه بود که در ماه می از سال 1939 در شماره 27 این مجله برای اولین بار این کاراکتر به تصویر در آمد. او برخلاف قهرمان محبوب آن دوران یعنی "سوپرمن" شخصیتی بدخلق، عبوس و خشن داشت که اینها ناشی از سرگذشت کودکی او و به چشم دیدن کشته شدن پدر و مادرش به دست جنایتکاران و همچنین سفرها و آموزش های خاص او مربوط میشد. او قسم خورده بود که تا آخر عمر با جرم و جنایت مبارزه کند. در آن زمان باب کین زیاد به طرح داستانی این شخصیت اهمیت نمی داد و تنها خواسته او این بود که شخصیت خلق شده به دست او متفاوفت از سایر ابرقهرمانان باشد. تا اینکه او به ملاقات "بیل فینگر- Bill Finger" رفت و از این طراح که داستان نویس هم بود جهت همکاری درخواست نمود. و اینگونه بود که فینگر پایش به این داستان باز شد، او با الهام از داستانهایی چون "شرلوک هلمز" و "سه تفنگدار" شروع به نوشتن داستانهایی زیبا و جذاب برای این شخصیت کرد. همین موارد سبب شد تا بتمن به نوعی به عنوان یک کاراگاه فوق العاده نیز به جامعه ابرقهرمانان معرفی گردد. حضور بتمن در کامیک بوک Detective Comic باعث شد تا چاپ آن هرگز متوقف نشود. شخصیت خاص بتمن و هوش سرشار او و همچنین توانایی های کاراگاهی او سبب شد تا او بیشتر به عنوان یک قهرمان مرموز میان خوانندگان محبوب شده و باقی بماند، نه یک سوپر قهرمان! مهمترین عاملی که سبب محبوبیت بیش از اندازه بتمن گردید، گذشته از داستانهای جذاب و کامیک بوکهای خواندنی به شخصیت فوق العاده جالب و جذاب او باز می گردد. او (حد وسط) میان شخصیتهای قهرمان کلاسیک بود. یعنی از یک طرف او انسانی عادی بود، فاقد هیچگونه قدرتهای فوق بشری در مقابل اما دارای هوش سرشاز، ذکاوت بسیار و قدرت تحلیل بالا. از طرف دیگر او همه جیزی را که یک ابرقهرمان می بایست داشته باشد را نیز داشت، او چهره اش را می پوشاند، لباس مخصوص و شنل داشت، آلات و ادواتی خاص داشت که به او قدرتهای بی نظیری در مبارزات اعطا می کردند، قدرتهایی که برگرفته از علوم و تکنولوژی بودند، و با وجود خارق العاده و بی نظیر بودن، اما از اصلیت ابرقهرمانی فاصله می گرفتند. اولین طراحی ها برای بتمن و لباس او با آن چیزی که اکنون مشاهده می کنید تفاوت بسیاری داشته. اولین طراحی ها که به دست خود باب کین انجام شده بود شامل ماسک کوچکی مانند نقاب زورو بود که اطراف چشم را می پوشاند و دو بال خفاش مانند که به بازوهایش متصل می شد. او دستکش نداشت و رنگ لباسش قرمز و بالها، شورت و ماسکش به رنگ سیاه بود. اما پس از آنکه او با بیل فینگر ملاقات و مشورت کرد طرح لباس به یکباره دچار تغییرات بسیاری شد. نقاب تبدیل به ماسکی کوچک و گوش دار شد تا چهره او بیشتر شبیه خفاش شود، بالها به شنل تبدیل شد تا دست و پا گیر نباشد، دستکش به لباس افزوده شد تا او هیچ اثر انگشتی باقی نگذارد و در نهایت رنگ لباس از قرمز و سیاه به سیاه و خاکستری تبدیل شد تا شومتر و مخوفتر به نظر رسد. او در مبارزه از ابزار بسیاری بهره می برد که در داستانهای گوناگون به آنها افزوده یا از آنها کم می شود. اما ابزاری که بیشتر مورد او استفاده این شخصیت قرار می گیرند عبارتند از:
The Batrang: بومرنگی شبیه به طراحی خفاش که به سمت دشمنان پرتاب می شود.
Grappling Gun: تفنگی که طنابی شلیک می کند جهت بالا یا پایین رفتن از ارتفاعات.
Smoke Pellets: ابزاری جهت ایجاد دود، به منظور فرار از چشم دشمنان.Communication Device: دستگاهی ارتباطی که معمولاً در گوش ماسک بتمن جاسازی می شود، اما گاهی اوقات دستی مورد استفاده قرار می گیرد.
Bat Line: وسیله ای است که از دو طرف آن کابل های فولادی پرتاب می شود و برای حرکت از سطح به سطح (و نه سطح به ارتفاع) استفاده می شود. Night Vision Bat-Goggles: عینک فروسرخی که در ماسک بتمن جاسازی شده جهت دید در شب.
Bat Signal: هنگامی که پلیس شهر گاتهام به بتمن نیاز دارد، از نورافکنی که بر روی شیشه اش علامت خفاش طراحی شده استفاده کرده و آن را به سمت آسمان روشن می کند تا نقش خفاش بر روی ابرها نمایان گردد.
Bat Mobile: اتوموبیل مخصوص بتمن
Bat Wing: هواپیمای مخصوص بتمن
زندگی بتمن در قالب دو شخصیت خلاصه می شود. یکی شخصیت اصلی او بروس وین میلیاردر معروف که خود را فردی خوش گذران، علاقمند به راب*طه با زن ها و دختران، اهل عیاشی و مصرف ال/کل (در صورتی که هیچ گاه مصرف نمیکند)، ولخرج و خیّر معرفی می کند و دیگری شخصیت قهرمان او یعنی بتمن. بتمنی که باب کین خلق نمود فردی تنها و تکرو بود. این خصلت تنهایی و جدا کردن جهان خود از جهان دیگران در نظر باب کین باعث واقعیتر شدن داستان می شد، هرچند بعدها و برخلاف نظر او پای شخصیتهای دیگری چون رابین به داستانهای او باز شد. علاوه بر این افراد بتمن در داستانهای کامیک با ابرقهرمانان دیگری نیز در ارتباط بوده است که از میان آنها می توان به افراد زیر اشاره نمود:
Superman
Green Lantern
Green Arrow
Flash
Wonder Woman
Aquaman
دشمنان این شخصیت نیز طیف بسیار وسیعی از بسیاری ضد قهرمانان دنیای DC را شامل می شود. اما مهمترین دشمنانی که مربوط به دنیای این شخصیت باشند را می توان در عناوین زیر یافت:
Joker
Bane
Two Face
Riddler
Mr. Freeze
Potion Ivy
Penguin
منبع cinemacenter
سعی می کنم از این به بعد شخصیتهای کمتر معرفی شده که فیلم و کارتونی براشون ساخته نشده معرفی کنم فکر می کنم اینطوری بهتر باشه...
خخخخخخخخخخخخ:onion055:
![]()
بگم عالی بو اشکال نداره سهیل؟
ممنون که خنده رو وسط دعوا به لبامون آوردی
مارول هم انصافا شخصیت های خیلی پخته ای دارد........
شما این یک تیکه رو ببینید(ترجمه از سایت spidey.irبرای هردو عکس):بدمنش عالیه!حتی میتونم بگم جوکر رو هم میذاره تو جیبش.
برای مثال در همین کمیک(شماره هفت کمیک پیرمردی به نام لوگان)یه صحنه ی خارقالعاده ی دیگر هم هست:البته نمیگم دی سی هم بده ولی اینکه بگیم کلاسیکه کمی به نظرم درست نیست.مثلا شما ببنید کاپیتان آمریکا هم کلاسیکه و همچنین مرد عنکبوتی.مردعنکبوتی شخصیتیه که حداقل از نظر من دی سی نتونسته هنوز براش رقیبی جور کنه.البته بگم که جوکر و بتمن را دی سی دارد که شخصیت های واقعا خیلی خیلی خوبی هستند و رقیبان سختی برای مارولند و دوتا شکرت هم واقعا شرکت های خوبیند.
خوب شما دارید محدود نگاه میکنید، کاپیتان امریکا هرچند شخصیت قدیمی محسوب میشه ولی کلاسیک نه. کمپانی دی سی یکی از اولین کمپانی هایی بود که هنر کمیک نویسی قهرمانی رو درپی گرفت.شخصیت های کلاسیک دی سی از دوره قبل از جنگ جهانی اول شروع به شکل گیری کردند.در دوره طلایی، و چه بسا الان، کمیک ها بچه گانه و مسخره تلقی میشدند ولی اولین کمپانی که به فکر افتاد کمیک های ابر قهرمانی رو از نظر ادبی بالا ببره دی سی بود که نهایتا به پیدایش ورتیگو ختم شد.
مارول تمرکزش رو روی کمیک ها ابرقهرمانانه اش گذاشته ولی دی سی هنوز هم به چاپ شکل های اولیه کمیک بوک ها ادامه میده که باعث میشه داستان ها کلاسیکی داشته باشه و البته به ادبیات کلاسیک نزدیکتر و مارول سبک ادبی جدیدی رو در کمیک نویسی پیدا کرده.
البته سخته که بخوایم پختگی یک شرکت رو بر اساس چند شخصیت و ارک خاص بسنجیم ولی میشه گفت ارک هایی مثل hellblazar,watchmen,sandman,roots نشون دادن این کمپانی توانایی بالایی در خلق اثار بی مانند ادبی داره.
موضوع دیگه ایی که به ذهن میاد گرافیک نول ها هستند که حتی میشه دی سی رو خالقشون دونست.استفاده کردن از نویسنده هایی که خارج از دنیای کمیک هم قلم مشهوری دارند و شیوه های تصویرنگاری خلاقانه و قدرتمند کمیک هایی بوجود میاره که از کمیک های دیگه چند سطح بالاتر هستند و کمپانی های ورتیگو و دی سی در این نوع کمیک ها بی رقیبند
درکل نباید از دید دی سی فن یا مارول فن به این مسلئه نگاه کرد.جنبه های زیادی هستند که باید بررسی بشند و نظرمن فقط در مورد یکی از این جنبه ها بود و نباید این رو حمل بر برتری یکی از این شرکت ها به دیگری دونست
به نظرم نه دی سی نه مارول هیچکدوم نمیتونن شخصیت ها و داستانی بهتر از ماجرا های تن تن باشه ندارن.
به نظرم نه دی سی نه مارول هیچکدوم نمیتونن شخصیت ها و داستانی بهتر از ماجرا های تن تن باشه ندارن.
تکبیر!الله و اکبر!
تکبیر!الله و اکبر!
چی شده ؟؟؟؟؟؟؟؟؟
bahani عزیز داره شوخی می کنه، البته علاقه هر کس محترمه اما نباید اینطوری با قاطعیت بگی چون از نظر حدود 99 درصد بقیه مردم هیچ شخصیت کمیکی بهتر از شخصیتهای مارول و دی سی نیست...
البته من تن تن رو خیلی دوست دارم ولی به نظرم بهترین شخصیت ها رو ایمیج کامیکس داره.چون هم داستان هاش دراز نیست و همچنین زیاد خبری از نجات دنیا نیست و شخصیت پردازی های بهتری هم دارد.مثل کمیکrumble.
دوستان عزیز
امیدوارم هیچکس از این بحث ها ناراحت نشود
ما داریم فقط بحث میکنیم که بحث کردن را یاد بگیریم
به هر حال این نظر منه بنظرم شخصیت های مارول و دی سی انسانیت رو به چالش میکشن و به تمجید شخصیت ها فرا بشری میگردن. تن تن در واقع شخصیت انسانیه که در موقعیتی خاص قرار داره با تمام ویژگی های دیگه انسانی و این بنظرم هم ارزشمند تر و هم باحال تره چون قابل لمسه.
البته داشتم شوخی میکردم امیدوارم کسی ناراحت نشه و خوب اسم این تاپیک مارول یا دی سیه و کلا برای بحث کردن سر اینکه کدوم بهتره باز شده نه برای شرکتهای دیگه که داستانهاشون معمولا ربطی به داستانهای ابر قهرمانی نداره...
من یکی کلا از شخصیت های جهنمی خیلی خووشم میاد!
فرض کن
یه قهرمان، از جهنم اومده باشه!
واسه همین Hell boy را خیلی دوس دارم که البته مال مارول و دی سی نیس
پس میریم سراغ شخصیت بعدی
Ghost rider
دی سی واقعا شخصیت جهنمی در حد و اندازه ی این ghost rider نداره
شخصی که حاضر شد برای خونواده اش، روحش و خودشو به مفیستو(شیطان) بفروشه
برای قدرت قهرمان شدن!
و تحمل رنج و عذاب ابدی
شخصی که سوار موتوری از جنس آتشه
و جمجمه اش توی آتش میسوزه
تازه اسلحه اش هم خیلی باحاله
زنجیرهای آتشین
واقعا دی سی کجا شخصیت و سلاح به این باحالی داره؟
البته از شخصیت blade هم خوشم میاد
A vampire who hunts vampires
و بازهم دی سی از وجود چنین شخصیت هایی با چنین شخصیت پردازی هایی محرومه
واقعا شخصیت پردازی های مارول از دی سی بهتره
و همینطور ایده هاش
واسه همینه که اسم مارول را گذاشتن بانک ایده
ایده ی داستان هاش کلیشه ای نیست(مثل دی سی) و چیزهای جالب و جدید و جذاب زیادی داره....