آثار دیکنز جزء اولین کتاب های ادبیات غرب است که مطالعه نمودم شاید بتوان گفت یکی از علل ناقصه علاقه مندی نویسنده این نظر به کتاب های رمان و ادبیات نثری آثار دیکنز بوده است
و جای تعجب بسیار دارد برای نویسنده این نظر که بعد از مدت ها زمانی که کمی فرق نویسنده با نویسنده را متوجه و قسمتی از توجهش را به نویسندگان داستان ها اختصاص میداد متوجه شد اثری مانند الیور توییست را دیکنز نوشته است همانطور که برای ادبیات نظمی ایران جای تاسف است برای ادبیات نثری غرب هم باید تاسف خورد. آثاری مانند آثار دیکنز کمتر در میان نوشته های اخیر به چشم می آید. این فقدان، فقدانی بزرگ برای نسل جوان است نسل جوانی که بجای مواجهه با واقعیت ها و تلخی روزگار در ادبیات فانتزی و تخیلی روزگار میگذرانند غافل از آنکه در دنیای واقعی جادوگری نیست که با چند ورد ساده زندگی را از این رو به آن رو کند. نمی توانند فارق از دنیای بیرون در کتاب های خود غرق شوند. داستان های فاخر کلاسیک نوجوانان را با وضع جامعه آشنا نموده و این فرصت را در اختیار نوجوان مخاطب قرار می دادند تا خود را در مقابل حوادث آینده محکم نموده و با تفکر در وضع شخصیت های داستان و نه صرف خواندن درس زندگی بیاموزد شاید بگویید در آثار فانتزی فعلی نیز این مواجهه صورت میگیرد اما به واقع آن اثر کجا و این اثر کجا
با آن که خود یکی از خوانندگان رمان های فانتزی هستم باید اعتراف کنم فضایی که ادبیات فاخر کلاسیک در شخص میگذارد اصلا قابل مقایسه با اثر رمان های فانتزی نیست…