مقالات - بوک پیج https://bookpioneers.ir/btm/writing-articles/ بوک پیج, صفحات کتاب زندگی fa-IR Tue, 11 Aug 2026 23:57:36 +0000 wpForo 60 «دن براون» در باب انواع کشمکش‌های داستانی – با تغییر و تلخیص | پروژه https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2440/ Tue, 22 Oct 2019 21:52:00 +0000 مطلب ترجمه جدیدمون، یک مقاله در باب انواع مختلف کشمکش‌های ادبیاتی و داستانیه که کاملش رو روی پرتال «پیشتازان کتاب» منتشر کردیم.



























نام مقاله«دن براون» در باب انواع کشمکش‌های داستانی – با تغییر و تلخیص
Dan Brown on different types of literary conflicts
نویسندهدن براون - Dan Brown
لینک مطلب اصلیWhat Is Conflict in Literature? 6 Different Types of Literary Conflict and How to Create Conflict In Writing
مترجم@z.p.a.s@
ویراستاررضا نیّری (@reza379@)
لینک مطلب در پیشتازان کتاب«دن براون» در باب انواع کشمکش‌های داستانی – با تغییر و تلخیص






چکیده:
«کشمکش» یا «Conflict» آن مانع اصلی شخصیت اول داستان است که روابط موجود در داستان را تعریف می‌کند. دو نوع کشمکش جامع (بیرونی و درونی) وجود دارد که شش نوع کشمکش ادبی زیر آن‌ها دسته‌بندی می‌شوند. در این مطلب که عمدتا از زبان دن براون است، ضمن ارائه تعریفی کوتاه از مفهوم کشمکش، انواع مختلف کشمکش را به اختصار شرح می‌دهیم... http://bkpr.ir/17422




پروژه‌های مرتبط در انجمن بوک‌پیج:
]]> مقالات reza379 https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2440/ ۶ سؤال که هنگام خلق یک نظام جادو باید پرسید | پروژه https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2376/ Mon, 06 May 2019 01:29:00 +0000 این یک مقاله آموزشی ترجمه در بحث #نظام_جادو هست که روی پرتال «پیشتازان کتاب» منتشر کردیم.




























نام مقاله۶ سؤال کلیدی که هنگام خلق یک نظام جادو باید پرسید
6 Key Questions To Ask When Creating A Magic System
نویسندهکلر بردشاو - Clair Bradshaw
لینک مطلب اصلی6 Key Questions To Ask When Creating A Magic System
مترجم@abol19@
ویراستاررضا نیّری (@reza379@)
لینک مطلب در پیشتازان کتاب6 سؤال کلیدی که هنگام خلق یک نظام جادو باید پرسید






چکیده:
زمانی که رمانی فانتزی می‌نویسید یکی از مهم‌ترین قسمت‌های دنیاسازی خلق یک نظام جادو یا مجیک-سیستم است.
جادو یکی از عناصر اساسی هر داستان فانتزی است. این که چه مقدار نقش بزرگ یا کوچکی در داستان ایفا می‌کند کاملاً به نویسنده بستگی دارد؛ اما صرفنظر از این که در حال راه‌اندازی چگونه نظام جادویی هستید، باید آن را از داخل تا بیرون کامل بشناسید... http://bkpr.ir/11836




پروژه‌های مرتبط در انجمن بوک‌پیج:
]]> مقالات proti https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2376/ 10 سؤال که برای ساخت یک دنیای فانتزی باید پرسید | پروژه https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2375/ Sat, 04 May 2019 13:49:00 +0000 این یک مقاله آموزشی ترجمه در بحث دنیاسازیه که روی پرتال «پیشتازان کتاب» منتشر کردیم.




























نام مقاله10 سؤالی که برای ساخت یک دنیای فانتزی باید پرسید
Creating a fantasy world? ask 10 questions
نویسندهNowNovel
لینک مطلب اصلیCreating a fantasy World? ask 10 questions
مترجم@z.p.a.s@
ویراستاررضا نیّری (@reza379@)
لینک مطلب در پیشتازان کتاب10 سؤال که برای ساخت یک دنیای فانتزی باید پرسید






چکیده:
دنیاسازی یکی از اجزای مهم فانتزی‌نویسی است چون دنیای فانتزی شما باید در تاریخ جا افتاده و از قوانین مشخصی پیروی کند تا خوانندگان شما را متقاعد کند که ناباوریشان را هنگامی که از جادو، هیولاهای شگفت‌انگیز و دیگر عناصر غیرواقعی استفاده می‌کنید، کنار بگذارند... http://bkpr.ir/11810




مطالب مرتبط در انجمن بوک‌پیج:
]]> مقالات proti https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2375/ هدف برای جلوگیری از رنج https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2362/ Wed, 10 Apr 2019 16:55:16 +0000 سلام
برای کسایی که نویسندگی می کنن، ساعت سه نصفه شب ساعت آشناییه. ساعتی که آدم اعصابش از خودش و کتابش و شخصیتاش خورد می شه. فکر می کنه که کتابش بدرد نمی خورد و می خواد همه داستانشو بریزه تو آتیش.(یا توی ریسایکل بین)
دلیل این ساعت سه نصفه شب بیدار شدن و برای بعضی ها خیس شدن بالشت، نداشتن هدفه. چطور؟
اکثر ما از اونجایی فکر نوشتن به سرمون زد که شروع کردیم به خوندن کتابای فانتزی. بعد گفتیم:«خب منم می تونم بنویسم.» و اینگونه شد که عشق آغاز شد :)
اما:(آما)
خیلیا وسط راه خسته میشن، اما دلشون نمیاد داستانو ول کنن. بعضیا خسته‌ن ولی احساس می کنن چون شروع کردن تموم کردنم وظیفشونه.
ولی اگه هدفتو از اول مشخص کرده بودی تو این دردسرا نمی اوفتادی.
اهداف نویسندگی دسته ان:
1-یا می خوای حرفه ای ادامه بدی:ادامه دادن نویسندگی به عنوان شغل اول یا دوم
الف)تمرینی می نویسم که بعدا بهتر بنویسم.
در این حالت، باید تلاش کنید که مدام چیز یاد بگیرید. یا از راه خواندن کتاب های پیشکسوت، یا سر زدن به سایت هایی همچون بوک پیج و یا نوشتن. بنویسید، بنویسید و از دیگران بخواهید نظر بدهند. اگر هم در آخر چیز افتضاحی از آب در آمد به خودتان بگویید:«این فقط تمرین بود.»
درجه اهمیت دادن به این حالت از نوشتن باید از 5 1 باشد که آن توجه هم صرف پیشرفت خودتان بشود.
در این حالت از مقایسه خود با دیگران بپرهیزید.
پیشنهاد می شود آن را در اینترنت قرار دهید تا نقد شوید.
انتقاد پذیر باشید.
منعطف باشید. این فقط یک تمرین است.
کتابهای اول تا بیستم!!! می توانند تمرینی باشند.
اگر می خوواهید سریع رشد کنید، کتاب های تمرینی بنویسید نه داستان کوتاه. اما اگر می خواهید آهسته و پیوسته حرکت کنید، داستان کوتاه بهترین گزینه است.
تمرینی نوشتن به این معنی نیست که بی توجه باشید.
ب)می خوام خیــــلی خوب بشه
این دیگر تمرینی نیست. بهتر است از زمانی «خیلی خوب» نوشتن را شروع کنید که بتوانید یک هفته تمام شب و روز به خودتان بگویید که از کارتان رضایت دارید(نه اینکه عالی باشد. فقط کافی بودن بس است.)
حرص نخورید: حرص خوردن چیزی را درست نمی کند. اگر ایده ای ندارید، استراحت کنید. هر شغلی به مرخصی نیاز دارد.
در این مرحله است که آرام آرام شروع به مقایسه خود با تازه کارانی مانند خودتان شروع کنید.

2-یا واسه دل خودت می نویسی.
خیلی مشخصه:نباید ولش کنید!! بلکه فقط نگرانش نباشید. کاری نکنید که نگرانی شب و روز تان بشود و به فکر و خیال مبدل شود. اگر اعصابتان را ضعیف می کند یا رهایش کنید یا درباره حرفه ای شدن فکر کنید.
3-یامی نویسی ببینی چی میشه.
این روش اصلا خوب نیست. چراکه همون بی هدفی محسوب میشه. اگه شما حزو این دسته اید، یکبار دیگر متون بالا را بخوانید.


شما جزو کدوم دسته این؟
]]> مقالات هلن پراسپرو https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2362/ 5 عنصر اساسی که لازمه‌ی هر رمان فانتزی هستند | پروژه https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2360/ Mon, 08 Apr 2019 12:59:00 +0000 سلام خدمت نویسندگان عزیز.
پروژه جدید ترجمه سایت، مقاله‌ایست کوتاه من باب معرفی نسبتاً مختصر پنج عنصر اساسی داستانی.
امیدوارم که این مقاله مفید واقع شود. منتظر بازخوردها نیز هستیم.
برای بحث و گفتگو راجع به این مقاله به تاپیک «کافی‌شاپ بوک‌پیج» مراجعه کنید.
























نام مقاله5 عنصر اساسی که لازمه‌ی هر رمان فانتزی هستند
5 Essential Elements Every Fantasy Novel Needs
لینک مقاله زبان اصلی 5 Essential Elements Every Fantasy Novel Needs
کاری از سایت نویسندگی بوک‌پیج
تعداد قسمت‌ها5 + مقدمه
مترجمرضا نیّری @reza379@







جدول مدیریت
































0مقدمهپست 1
1نظام جادو (مجیک سیستم)پست 2
2رویدادگاهی خوش‌پرداختپست 3
3
مجموعه‌ای از شخصیت‌های پیچیدهپست 4
4نزاع/کشمکش مرکزیپست 5
5ساختار قدرت/نظام حکومتیپست 6




مقدمه
خب پس می‌خواهید رمان فانتزی بنویسید. احتمالا از دلباختگان حماسه‌های شکوهمندی چون حماسه‌های تالکین، مارتین و رولینگ هم باشید؛ کشته و مرده‌ی جزء به جزء این ژانر هستید و حس می‌کنید شما هم داستانی فانتزی برای گفتن دارید.
اما این ژانر، ژانر پیچیده‌ای برای نویسندگی است. با وجود اینکه قوانین سفت و سختی برای دنبال کردن وجود ندارند، اما عناصر به خصوصی وجود دارند که به منظور دسته‌بندی یک داستان تحت عنوان «فانتزی» باید در داستان لحاظ شوند. هرچقدر هم که داستانتان بدیع باشد، اگر بخواهید مخاطبی را جذب آن کنید باید مقام و منزلتی در این ژانر برای آن دست و پا کنید.
خوانندگان فانتزی چیزهای به خصوصی را از کتاب‌های مصرفی‌شان انتظار دارند. و نه، درباره چیزهای عادی‌ای مثل الف‌ها، دورف‌ها، غول‌ها و اژدهایان صحبت نمی‌کنیم بلکه به عناصر بسیار گسترده‌تری اشاره داریم؛ مفاهیم عمومی‌ای که می‌توان در آن‌ها به حد دلخواه، مبتکر و پرتخیل بود.
خلاصه که بدون قیل و قال بیش‌تر، بیایید نگاهی بیاندازیم به پنج عنصر اساسی‌ای که لازمه‌ی هر رمان فانتزی هستند. ]]> مقالات reza379 https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2360/ چگونه داستان فانتزی بنویسیم: پی‌رنگ 3، نوشتن صحنه https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2280/ Thu, 20 Dec 2018 21:33:00 +0000
در این پست یکی از دوستان لطف می‌کنه و یک مقاله آموزش نویسندگی که نوشته آقای دنیل آرنسون هست رو به صورت بخش‌بخش و در پست‌های مختلف ترجمه می‌کنه و قرار می‌ده.
چون قراره آموزش به صورت بخش‌بخش قرار بگیره، برای انسجام، دسترسی دوستان رو برای پست گذاشتن توی این بخش برمیدارم. اگر بحث و سوال و چیزی بود، توی کافی شاپ بوک پیج می‌تونید مطرح کنید؛ یا اصلا خدا رو چه دیدید، شاید بعد از تکمیل ترجمه دسترسی خود همین تاپیک رو هم باز کردیم :)

نام مقاله: فنون فانتزی‌نویسی (Fantasy Writing Tips)
نویسنده: دنیل آرنسون (Daniel Arenson)
مترجم: امیرحسین زارع‌رهورد @ALMATRA@






جدول سازماندهی بخش‌های ترجمه‌شده










بخش 1: آغاز کار










قسمت 1چگونه یک رمان فانتزی بنویسیم (و بفروشیم)؟
پست 1
قسمت 2جهان‌سازیپست 2











بخش 2: شخصیت‌پردازی

























قسمت 1ساختن شخصیت‌های بزرگپست 3
قسمت 2انگیزه شخصیتپست 4
قسمت 3توسعه شخصیتپست 5
قسمت 4کمی بیش‌تر درباره شخصیت‌هاپست 6
قسمت 5انتخاب‌های شخصیت‌هاپست 7








بخش 3: پلات‌بندی

























قسمت 1طرح‌ریزی کلی داستانپست 8
قسمت 2گسترش ایده‌هاپست 9
قسمت 3نوشتن صحنه








پارت 1پست 10







قسمت 1
چگونه یک رمان فانتزی بنویسیم (و بفروشیم)؟

قدم 1) بفهمید که نوشتن یک کسب و کار سخته. میلیون‌ها کتاب اون بیرونه؛ مقدار بیشماری هر سال کتاب چاپ می‌شه. بیشتر این رمان‌ها بیشتر از انگشتان یک دست فروش نمی‌کنن. شانس اینکه رمان شما پرفروش بشه، چیزی در حد بردن لاتاریه.

قدم 2) قدم شماره یک رو بپذیرید و تصمیمتون رو بگیرید که آیا به اندازه کافی دیوونه هستید تا این کار رو با تمام مشکلاتش انجام بدید یا نه. بعد از این، بیشتر مردم تلاششون رو میکنند، چرا شما نکنید؟ یک شانس وجود داره، اگر هنوز اینجا هستید، رمانتان را خواهید نوشت، چون باید این کار رو انجام بدین؛ برای بیشتر نویسندگان، نوشتن مثل غذا خوردن یا نفس کشیدن حیاتی و ضروریه.

قدم 3) صدای درونتان را پیدا کنید. داستانی را پیدا کنید که برای شما الهام بخش باشد.(نه، الهه بخش باشد! هر هر هر هر هر!) شخصیت‌هایی را پیدا کنید که به آنها ایمان داشته باشید. کتابی را پیدا کنید که حتما باید آن را با جهان به اشتراک بگذارید.

قدم 4) درس‌های داستان نویسی را بخوانید و مهارت‌ها را یاد بگیرید.

قدم 5) یک جای خوب برای نوشتن پیدا کنید. من یه کوچیکش رو دارم، یک دفتر کوچک بالای ساختمان که هیچی نداره به جز یه میز، گلدون و یک لپتاب.

قدم 6) زمانی که رمان شما در حال نوشته شدن است، بازنگریش کنید. از نظر قواعد زبانی ویرایشش بکنید، دوباره روی شخصیت‌ها فکر کنید، جاهای خسته‌کنندش رو کنار بگذارید، سکانس‌های جدید بنویسید، هرجایی که لازمه بازنویسی کنید. من این مرحله رو چندین بار انجام می‌دم. برای من، قدم ششم مهم‌تر از قدم پنجمه. من فقط یک ساعت می‌نویسم و یک روز بازنویسی می‌کنم.

قدم 7) رمانتان را منتشر کنید. برخی نویسندگان هنوز به روش سنتی کارهایشان را برای ناشران می‌فرستند؛ ولی امروزه بیشتر نویسندگان مستقیم کتابشان را روی فروشگاه‌های کتاب‌های الکترونیکی آپلود می‌کنند.

قدم 8) شروع کنید به نوشتن کتاب دومتون!

موفق باشید.

]]> مقالات proti https://bookpioneers.ir/btm/topicid/2280/ زبان تصویری https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1882/ Thu, 22 Sep 2016 00:34:36 +0000 »» زبان تصویری

طرفداران سَره‌نویسیِ مطلق یا حداکثری، دلایل بسیاری برای دفاع از شیوه و پسند خود آورده‌اند؛ مخالفانشان نیز. کسانی همچون من که بر نثر معیار پافشاری می‌کنند، زیاده‌روی در سَره‌نویسی و دشمنی کور با کلمات بیگانه‌ را نمی‌پسندند. اصل نزاع روشن است؛ اما مهم‌تر از آن، دلیل‌هایی است که هر کس برای موضع خود می‌آورد. گفت‌وگو دربارۀ سره‌نویسی، پای مباحث جامعه‌شناختی، تاریخی، زبان‌شناختی و حتی سیاسی را به میدان منازعات زبانی باز کرده است. من در اینجا می‌خواهم به یک دلیل روان‌شناختی نیز برای ترجیح سَره‌نویسی حداکثری اشاره کنم:
اثرگذاری واژ‌های فارسی بر ذهن فارسی‌زبانان، بیشتر از تأثیر کلمات بیگانه است؛ به چندین دلیل؛ از جمله اینکه واژهای فارسی معمولا برای فارسی‌زبانان، تصویرسازی و حس‌انگیزی نیز می‌کنند و می‌دانیم که زبان تصویری و انضمامی بسیار تأثیرگذارتر از زبان ذهنی و انتزاعی است. مثلا کلمۀ « مقاومت» برای فارسی‌زبان فقط یک مفهوم است و ذهن او از این کلمه به قیام یا ایستادن منتقل نمی‌شود؛ بر خلاف کلمۀ « ایستادگی» یا « پایداری» که برای فارسی‌زبان، افزون بر مفهوم، تصویر هم دارند؛ چون ایستادگی، ایستادن را تداعی می‌کند و ایستادن بیش و پیش از آنکه معنا و مفهوم باشد، تصویر است. به عبارت دیگر، « ایستادگی» ، برای فارسی‌زبان، مفهوم تصویری است، اما « مقاومت» مفهوم انتزاعی است، اگرچه ممکن است برای عربی‌دان‌ها انضمامی و تصویری باشد. از همین دست است کلمۀ « پافشاری» که کاملا تصویری است؛ برخلاف معادل‌های عربی آن (تأکید و اصرار) که انتزاعی است. واژهای فارسی زیر را با معادل‌های غیر فارسی آن مقایسه کنید تا به قدرت تصویرسازی کلمات فارسی برای فارسی‌زبانان بیشتر پی ببرید:
تن‌درست (سالم)؛ گردن نهادن/ تن دادن (تسليم)؛ پوست‌اندازي (تحول)؛ سنگدلي (قساوت)؛ دستكاري (تحريف)؛ تهيدست (فقير)؛ سركش (ياغي)؛ دست‌خورده (مستعمل)؛ درد سر (مشكل)؛ سرازير (شيب)؛ سرسخت (مقاوم)؛ پشتيباني (حمايت)؛ چشم‌داشت (توقع)؛ چشم‌بندي (شعبده‌بازي/ حقه‌بازي)؛ تنگ‌چشم (بخيل)؛ چشم‌به‌راه (منتظر)؛ چشم‌انداز (منظر)؛ انگشت‌شمار (معدود)؛ موشكافي (دقت)؛ كمرشكن (غير قابل تحمل)؛ روبه‌رو/ رويارو (مقابل)؛ لب‌ريز/ سرشار (مملو/ مشحون)؛ گام‌به‌گام (به‌تدريج)؛ فروتن (متواضع)؛ يك‌پارچه (متحد)؛ گوشمالی (تنبیه)؛ دلخراش (کریه)، زیاده‌روی (افراظ) و...

تبصره یک: به دلایل گوناگون، گاهی در جمله‌ای، کلمۀ بیگانه بهتر از واژۀ فارسی می‌نشیند. مثلا « چشم‌به‌راه» ، هم فارسی‌ است و هم تصویری، اما نمی‌تواند جایگزینی مناسب برای « منتظر» در هر جمله‌ای باشد. آآیا کلمۀ « گوشمالی» که فارسی و تصویری است، می‌تواند جای « تنبیه» را در جملۀ زیر بگیرد؟
« تنبیه دانش‌آموزان در مدارس، نه پسندیده است و نه مؤثر.»
اما « گوشمالی» در جملۀ زیر، خوش‌تر از « تنبیه» است:
« وقتی مقاله‌ای را نقد می‌کنید، لازم نیست نویسنده‌اش را هم گوشمالی بدهید.»
تبصره دو: در میان کلمات فارسی نیز برخی تصویری‌تر و حسی‌تر از برخی دیگر است؛ مقایسه کنید « دلسرد» را با « ناامید» ، « دست‌رنج» را با « مزد» ، « دستبرد» را با « دزدی» ، « سربه‌نیست» را با « نابود» ، « سرخورده» را با « آرمان‌باخته» ، « چشم‌نواز» را با « زیبا» ، « گره‌خوردگی» را با « پیچیده» ، « روي‌‌آوردن» را با « گراييدن» و « دهن‌بين» را با « زودباور» .
تبصره سه: در مجموع گرایش‌ همۀ زبان‌ها به سوی تصویرسازی و حسی کردن مفاهیم است؛ بلکه رسالت زبان همین است.
تبصره چهار: زبان تصویری، به نوشتار طعم ادبی می‌دهد و همین باعث شده است که در نوشته‌های علمی، مانند مقالات دائرة المعارفی، از آن کمتر استفاده کنند که به عقیدۀ من خطا است.

« رضا بابایی »
]]> مقالات ida7lee2 https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1882/ اموزش داستان نویسی"شناخت شخصیات" https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1828/ Mon, 29 Aug 2016 17:38:27 +0000 انواع شخصیات در داستان
«بسیاری از ما ممکن است در نوشتن داستان به اتفاقی که قرار است بیفتد بیشتر فکر کنیم تا شخصیت دخیل در اتفاق. در یک داستان رئالیستی کرکتر یا شخصیت داستانی اغلب نسخه کم‌رنگی از نویسنده و یا کسانی‌ست که او می‌شناسد؛ برای نویسنده این کرکتر یا شخصیت در زندگی واقعی کم و بیش آشناست و همین امر ممکن است ذهن یک نویسنده تازه‌کار را بیشتر به سوی اتفاق ناشناخته‌ای که در داستان قرار است اتفاق بیفتد، سوق دهد.
دلایل زیادی می‌توان برشمرد که چرا برخی داستان‌ها، بخصوص از نویسنده‌های تازه‌کار، با آن‌که از پلات یا طرح خوبی برخورددارند، شخصیت‌های محکم و قابل‌باور در آنها وجود ندارد. در جهان واقعی مسلما ما نسبت به اتفاقاتی که برای دوستان و اعضای خانواده‌امان رخ می‌دهد بیشتر حساسیم تا کسانی که آنها را نمی‌شناسیم. در داستان نیز، خواننده اغلب به شخصیتی که با او بتواند رابطه برقرار کند و او را به درستی بشناسد بیشتر اهمیت می‌دهد و با دلچسپی بیشتری اتفاقات مرتبط با آن شخصیت را دنبال می‌کند. به طور کلی در یک داستان یا رمان، نویسنده ممکن است از کرکتر‌های زیادی در روایت استفاده کند. هرکدام از این شخصیت‌ها نقش‌های متفاوتی در روایت داستان دارد و با کمی دقت معمولا می‌توان شخصیت‌های داستانی را این طور دسته بندی کرد:
شخصیت عمده یا Major Character: کرکتر عمده داستان در ایجاد و یا توسعه عامل کشمکش داستانی (یا Conflict) است. به عبارت دیگر کل پلات یا طرح داستانی و کشمکش با این شخصیت مرتبط است. مثلا پادشاهی که حکم اعدام یک رهبر شورشی را صادر کرده، شخصیت عمده داستان است.
شخصیت فرعی یا Minor Character: معمولا نقش مکمل شخصیت محوری را به عهده دارد و می‌تواند عامل رخ‌دادن اتفاقاتی باشد که شخصیت عمده را درگیر می‌کند. مثلا در همان داستان پادشاه، شاهدخت که مخالف اعدام آن رهبر شورشی باشد، می‌تواند شخصیت فرعی حساب شود.
شخصیت اصلی یا اول داستان یا Protagonist: کرکتر اصلی است که ماجرای او در حل کشمکش در داستان روایت می‌شود. در ادامه داستان پادشاه، بدیهی‌ست که رهبر شورشی همان شخصیت اصلی داستان است.
 شخصیت مخالف یا Antagonist: کسی‌ یا وضعیتی‌ست که از مخالفت با حل کشکمش داستانی نمایندگی می‌کند. به عبارت دیگر، انتاگونیست چالشی (شخص یا وضعیت) ست که شخصیت اول باید بر آن فائق آید. در مثال پادشاه، انتاگونیست می‌تواند فرمانده جنگی پادشاه باشد که برخلاف شاهدخت تمام توان خود را برای اجرای حکم اعدام به کار می‌برد. رقیب می‌تواند همان ضد شخصیت اول هم باشد.
ضد شخصیت اول یا Anti-Hero: یکی دیگر از شخصیت‌های اصلی داستان است که صفات برازنده شخصیت اول را ندارد. ممکن است از نظر اخلاقی و شخصیتی نقطه مخالف او باشد. اگر در داستان پادشاه علاوه بر شخصیت مخالف، یک ضد شخصیت اول هم داشته باشیم، می‌تواند فردی ناشایست در میان گروه شورشی باشد که در باطن خواهان اعدام شدن رهبر شورشی ست تا بتواند رهبری گروه را به دست بگیرد.
شخصیت پویا یا Dynamic: شخصیتی ست که در طول داستان تغییر می‌کند، و معمولا این تغییر در نتیجه حل کشمکش اصلی داستان است یا در نتیجه یک رویداد عمده. بیشتر کرکتر‌های دینامیک در داستان جزو کرکترهای اصلی به حساب می‌آیند و نه حاشیه‌ای. شخصیت محوری داستان، خود نیز یکی از شخصیت‌های دینامیک می‌تواند باشد. تمام شخصیت‌های بالا می‌توانند شخصیت‌های پویا باشند که در طول داستان تغییر می‌کنند.
شخصیت ایستا یا Static: شخصیتی‌ست که در طول داستان تغییر نمی‌کند و اتفاقات داستانی بر او تاثیری ندارد. مثلا پسربچه‌ای که در میدان اعدام به مردم گل می‌فروشد، و ممکن است چندبار در داستان ظاهر شود اما اتفاقات داستانی بر او تاثیری ندارند.
 شخصیت متناقض یا Round: می‌تواند یک شخصیت پیچده و ضد ونقیض داستان باشد. مثلا در داستان پادشاه، وزیری که از یک طرف مخالف اعدام رهبر شورشی‌ست – چون می‌داند مردم در باطن طرفدار او هستند – و از طرف دیگر نگران قوت گرفتن شورشیان در صورتی که رهبرشان آزاد شود، می تواند شخصیت گرد داستان باشد.
شخصیت تک بُعدی یا Flat : یک شخصیت پهن نقطه مخالف شخصیت گرد است. معمولا از این شخصیت فرعی برای شناساندن بخشی از جزییات داستانی استفاده می‌شود. مثلا موجودیت یک پیشمرگ، کسی که غذا یا نوشیدنی را قبل از آنکه پادشاه بخورد، مزه می‌کند تا مطمئن شود که در آن زهر نیست، می‌تواند یک شخصیت پهن باشد، که جزییاتی از زندگی پادشاه را نشان می‌دهد.
شخصیت‌های ذخیره‌ (یا آشنا) یا Stock: کرکتر‌هایی هستند که آنقدر در داستان‌ها از آن استفاده شده که خصوصیات آنها برای خواننده‌ها آشناست. مثلا اگر پادشاه فوق یک پیش‌گو، کاهن، جادوگر یا دلقک داشته باشد، این شخصیت‌ها از قبل در ذهن خواننده آشنا هستند. این شخصیت‌ها می‌توانند همزمان پهن، ایستا و یا حتی گرد باشند.
شخصیت عقیم یا Foil: کرکتری‌ست که معمولا نقطه ضد شخصیت اول داستان به حساب می‌آید. خصوصیات شخصیت عقیم باعث می‌شود که زوایای بیشتری از شخصیت اول داستان آشکار شود. ضد شخصیت و یا رقیب خود می‌توانند شخصیت عقیم داستان باشند.
شخصیت نمادین یا Symbolic: این شخصیت می‌تواند از یک ایده یا پیام نمایندگی کند. مثلا در داستان فرضی بالا پسرک گل‌فروش نماد صلح و دوستی می‌تواند به حساب آید. در پردازش و نقش شخصیت‌های نمادین دقت زیادی لازم است. چرا که حضور محسوس و بیش از حد یک شخصیت نمادین داستان یا رمان تبدیل به متنی اخلاقی یا شعاری کند. هرکدام از شخصیت‌های بالا می‌توانند همزمان نمادین هم باشند و از یک معنا، پیام و یا وضعیت اجتماعی نمایندگی کنند.
معرفی شخصیت‌ها در داستان چگونگی ورود شخصیت‌ها به داستان از چالش‌های عمده داستان‌نویسی به حساب می‌آید. بدیهی ست که نویسنده نمی‌تواند به خواننده بگوید که کدام یک از کرکتر‌ها شخصیت اصلی یا شخصیت عمده یا نمادین هستند. بلکه خواننده از طریق رویداد‌ها، پلات، دیالوگ‌ها و کشمکش داستان است که این شخصیت‌ها را می‌شناسد و با آنها ارتباط برقرار می‌کند، حتی اگر تعریف‌های فوق را از کرکتر‌ها نداند. برخی اوقات معرفی مستقیم شخصیت، بخشی از استایل داستان می‌تواند باشد. در چنین حالتی به خواننده گفته می‌شود که کرکتر داستان کیست. مثلا چارلز دیکنز در رمان “سرود کریسمس” شخصیت اصلی داستان را که پیرمردی خسیس است،‌ در ابتدای داستان اینگونه معرفی می‌کند: “و اینک ابنزر سکروج… خسیس‌ترین آدم گیتی. سکروج! یک پیرمرد گناه‌کار بخیلِ تنگ نظرِ حریصِ طماعِ آزمند.” این معرفی بسیار مستقیم یک کرکتر داستانی‌ست. استایل خاصی از داستان لازم است تا بتوان کرکتر‌ها را اینگونه معرفی کرد؛ استایلی که باید با اتفاقات داستانی و شخصیت‌ها و کشمکش آن همخوانی و پیوستگی داشته باشد. اما اغلب نویسندگان ترجیح می‌دهند از معرفی غیرمستقیم بهره ببرند؛ یعنی شناساندان شخصیت‌ها از طریق آنچه انجام می‌دهند و آنچه می‌گویند. در واقع خواننده از گفته‌ها و اعمال کرکتر‌هاست که صفات آنها را تجسم می‌کند. در زندگی واقعی نیز ما از اعمال و گفته‌های دیگران است که به صفات آنها پی می‌بریم. به جز آن، وضعیت‌های داستانی نیز می‌توان ایجاد کرد که در آن خواننده با شخصیت‌اصلی داستان بیشتر آشنا می‌شود؛ مثلا روانشناسی که بخشی از خصوصیت‌های روحی فرد را تشریح می‌کند، یا شرح راوی از آن‌چه که شخصیت اول داستان در وضعیت‌های مختلف در ذهن دارد. می‌توان به توصیف صفات فیزیکی شخصیت اول، مثل قدبلند یا کوتاه بودن، چاق یا لاغر بودن هم پرداخت و یا در دیالوگ‌ها از زبان دیگر شخصیت‌ها می‌توان گفت که شخصیت داستان چه خصوصیاتی دارد. نکته مهمی که نباید در پردازش شخصیت‌ها فراموش کرد این است که کرکتر‌های یک داستان سیاه و سفید نیستند. مثلا یک شخصیت اول داستان می‌تواند خود ضدشخصیت باشد. یا یک کرکتر پویا می‌تواند در عین حال گرد باشد. به عبارتی، لازم نیست شخصیت اصلی داستان همیشه خوب باشد و ضدشخصیت همیشه بد.»
منبع:مجله نبشت
]]> مقالات crakiogevola2 https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1828/ آرشیو مقالات https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1822/ Sun, 28 Aug 2016 08:15:06 +0000 تصورات مغز ما،بزودی در دست دانشمندان
سندرم اینپاستر،درگیر کننده انسان های موفق
برسی علمی نفرین
مدنیته چیست؟
برهان بوعلی
اشنایی با هیستولوژی(بافت شناسی)

اساطیر و خدایان:
اساطیر روم
اژدهای اساطیری
آب در اساطیر ایران باستان
اساطیر هندی
فریا،ایزد بانوی اساطیر اسکاندیناوی
برخی از اساطیر و جانوران یونان باستان
زروان(ایزد – پدر نخستین در ائین باستان)
اساطیر کره
مقایسه اساطیر
اساطیر افریقا
ضحاک ماردوش
ایشتار
ادونیس
اساطیر ترکی
تروا...،از آغاز
فلسفه پدید آمدن اسطوره
شو،ایزد مصری هوا
نوت،ایزد بانوی اسمانی مصر
اساطیر اسکاندیناوی
انا(umay)
اساطیر و خدایان یونان
اساطیر و افسانه های یونان
خدایان ازتک
خدایان و اساطیر اسکاندیناوی
خدایان مصری
موجودات و مکان های اساطیری
شیر دال ایران
اساطیر ایران
فنریر،گرگی از اساطیر اسکاندیناوی
اسکادی
ارتباط اساطیر اسکاندیناوی و ترکی
خدایان یونان

اموزش نویسندگی:
صحنه پردازی و فضا سازی1
صحنه پردازی و فضا سازی2
شگرد دیالوگ نویسی داستان کوتاه
تعلیق در داستان های تخیلی
بحران و انتظار
درون مایه یا مضمون
حادثه
پنج راه کشمکش در داستان
استفاده از نماد در داستان کوتاه
از بیشتر نویسی تا بهتر نویسی
انتخاب طرح
دیالوگ نویسی
توصیف در داستان نویسی
توصیه هایی به نویسندگان جوان

تخیلی و ماوراء الطبیعه:
ایا خون آشام ها واقعی هستند؟
چشم سوم
تسلسل(زنجیر وارگی)
ایا خون آشام ها واقعیت دارند؟2
زامبی ها!واقعیت یا خیال؟
ایا گرگینه ها واقعیت دارند؟
ایا جادو واقعیت دارد؟
سمبل ها
جادو
فلسفه
جهان های موازی
عدد13
دیو
اسامی شیطان و ابلیس
کابینه شیطان
طلسم چیست؟]]> مقالات ZAHRA*J https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1822/ فلش فیکشن یا داستانک https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1814/ Mon, 22 Aug 2016 17:01:16 +0000 فلش فیکشن یا داستانک، نوعی ژانر ادبی است که این روزها بین نویسنده‌ها محبوبیت یافته و هر کس سعی کرده تعریفی از آن به دست دهد. درباره اینکه فلش فیکشن چند کلمه باید باشد اتفاق نظر وجود ندارد و از ۵۳ تا هزار کلمه را داستانک نامیده اند.
داستانک یا فلش فیکشن را میکرو داستان، میکرو روایت، داستان کوتاه کوتاه و داستان ناگهانی هم می‌نامند. هرچند در تعاریف، اختلافاتی بین این انواع داستانی قائل می‌شوند. مثلا داستان زیر سیصد کلمه را میکروفیکشن می‌نامند. انواع دیگر داستانک زیر صد کلمه هم وجود دارد از جمله فیکشن توئیتری که از صد و چهل کاراکتر یا ۲۳ کلمه تشکیل می‌شود. تا اوایل قرن جدید از «داستان کوتاه کوتاه» برای توصیف این نوع ادبی استفاده می‌شد که عبارت «فلش فیکشن» جای آن را گرفت. مشهور ترین نمونه استفاده از فلش فیکشن، در اشاره به مجموعه داستان، هفتاد و دو داستان خیلی کوتاه در سال ۱۹۹۲ است که ویراستار کتاب در تعریف آن می‌گوید فلش فیکشن داستانی است که در دو صفحه یک مجله معمولی جا بگیرد. درچین، به آن «طول یک سیگار» یا «یک کف دست» می‌گویند؛ یعنی داستانی که خواننده در فاصله کشیدن یک سیگار تمامش کند.
تعریف فلش فیکشن را با آوردن مثالی می‌توان ساده‌تر کرد. تصور کنید که در چارچوب در اتاقی ایستاده‌اید و همه جا تاریک است. هیچ چیزی نمی‌بینید. تصور کنید یکی چراغ برق را می‌زند تا سه می‌شمارد و دوباره آن را خاموش می‌کند. شما فقط سه شماره وقت دارید که همه جزئیات را به خاطر بسپرید. اما دقیقا می‌دانید که چه جور اتاقی است. یک اتاق خوب، یک سالن، آشپزخانه یا هر چیز دیگر. حتی ممکن است متوجه چیزهای عجیبی هم شده باشید. مثلا چیزی روی زمین افتاده باشد یا یک جفت چشم را پشت پنجره دیده باشید که به شما زل زده بود. یا مثلا آنجا یک سالن بوده و وسطش یک پیانو قرار داشته یا صرفا حتی یک صندلی.
یک فلش فیکشن کامل باید بتواند جهانی را در قالب چند کلمه تعریف کند و شما را دنبال خود بکشاند و درگیری داستان کند. اینجاست که خواننده در نقش آفریننده اصلی اثر ظاهر می‌شود و خلاءهایی را که نویسنده به جا نهاده پر می‌کند. مغز شما شروع می‌کند به آوردن دلیل برای رویداد و جزئیات را بازسازی می‌کند و به خاطر اینکه این داستان شما نیز می‌شود، اثری بلند مدت به جا می‌گذارد. فلش فیکشن ممکن است تنها سیصد کلمه باشد یا پانصد- کمتر یا بیشتر- گاهی حتی پنجاه کلمه یا مثل داستان معروف همینگوی تنها شش کلمه. اما در پس آن معنای زیادی نهفته است.
نباید تصور کرد که فلش نیازی به طرح داستانی ندارد. برعکس، خلق کردن اثری درخور با کلمات کمتر، کاری بس دشوار است. به آن می‌ماند که یک تابلوی نقاشی را تنها با چند ضربت قلم مو کشید. در یک فلش فیکشن هم کاراکترها با چیزی شبیه همین ضربات قلم مو ایجاد می‌شوند. انگار که نوری ناگهان ظاهر می‌شود و بیننده را در تفکر فرو می‌برد. اما در عین حال این اثری کامل است و رها شده نیست.
گسترش اینترنت در دنیا باعث گسترش این سبک نوشتاری شده و مجله‌های زیادی صرفا این نوع داستان را منتشر می‌کنند و سالانه مسابقات زیادی برگزار می‌شود. از منابع فارسی در معرفی فلش فیکشن، کتاب داستانک «فلش فیکشن» است که انتشارات ققنوس در سال ۱۳۹۰ به چاپ رسانده. وبلاگ‌های زیادی نیز به تعریف داستانک و مشخصه‌های آن پرداخته و برخی نویسنده‌ها جسارت به خرج داده و دست به نوشتن داستانک زده اند.
داستانک زیر از مرجان ظریفی نمونه ای زیبا از فلش فیکشن در زبان فارسی است:
«زیر درختی نشسته بود. کبوتری را که به سیخ کشیده بود از روی آتش برداشت و به دندان کشید. دود کباب بالا می‌رفت. بالای درخت کبوتری روی تخم‌هایش نشسته بود. گوشت و استخوان را با هم می‌جوید. گاز محکمی به سینه‌ی کبوتر زد. درد شدیدی توی حفره‌ی دهانش پیچید و مزه‌ی عجیبی زیر زبانش رفت. به سینه‌ی کباب شده‌ی پرنده نگاه کرد. دستش را جلو دهانش گرفت و دو دندان شکسته را توی دستش تف کرد… یادش رفته بود گلوله را از سینه‌ی کبوتر بیرون بیاورد.»
توصیه‌هایی از یک داستانک‌نویس موفق
دیوید گفنی، نویسنده‌ای انگلیسی‌ست که داستان‌های زیادی از او نشر شده. او چند توصیه درباره نوشتن یک داستان دارد:
داستان را از میانه شروع کنید، چون برای صحنه چیدن و ساختن کاراکترها وقت ندارید.
شخصیت‌ها را محدود کنید:
در فلش فیکشن وقت برای شخصیت پردازی نیست. چون داستان فوق العاده کوتاه است. حتی استفاده صرف از یک اسم، مگر اینکه حاوی اطلاعاتی درباره داستان باشد.
مطمئن شوید که پایان داستان، در آخر آن رخ نمی‌دهد:
مطمئن شوید که پایان داستان، در آخر آن رخ نمی‌دهد در غیر این صورت، درگیری خواننده در همین جا پایان می‌یابد. به جای آن بهتر است نتیجه داستان را در میانه آن بیاوریم تا خواننده زمان کافی برای درک اتفاقات و تصمیم‌های شخصیت‌های داستان داشته باشد. اطلاعات مورد نیاز در همان سطور اول به خواننده داده می‌شود و در پاراگراف بعدی؛ خواننده را به عمق داستان می‌کشاند.
برای تیتر مناسب وقت بگذارید.
سطر آخر داستان باید مثل یک زنگ صدا کند:
سطر آخر ، پایان داستان نیست. بلکه این اتفاق در میانه داستان می‌افتد. اما جمله آخر باید خواننده را درگیر کند. نباید کامل کننده داستان باشد بلکه باید ما را به جای جدیدی ببرد که باعث شود همچنان درباره ایده‌های داستان و اینکه معنی آنها چه بود فکر کنیم. داستانی که در سطر اول خودش را لو می‌دهد داستان نیست، داستانی که فهم آن چالش انگیز باشد یک داستان کوتاه واقعی است. داستانی که به معمایی زیبا تبدیل می‌شود.
بلند بنویسید و کوتاه کنید:
داستان مثل یک توده سنگ است که شما باید مثل سنگ تراش آن را بتراشید. این خیلی دشوار نیست. برای من این تجربه با تغییر اندکی در سبک زندگیم اتفاق افتاد. در فاصله یک ساعته ای که با قطار از منچستر به سمت لیورپول می‌رفتم داستانها را می‌نوشتم و بعد که برای انتشار پذیرفته شدند، ا آنها را به پانصد کلمه، سیصد کلمه، دویست و در نهایت صد و پنجاه کلمه کاهش دادم. در نهایت هر داستان ، نیمی از صفحه را اشغال می‌کرد و یک آغاز، یک میانه و یک پایان داشت، شخصیت پردازی و توصیفات سر جایش بود و داستان شسته رفته از کار در می‌آمد.
و حالا دو نمونه داستانک از دیوید گفنی:
راحتی تمام
جک برای ماشینش شیشه جلوی طبی اختراع کرد که بتواند بی نیاز به عینک رانندگی کند. او از این حس جدید آزادی خیلی لذت می‌برد. نه تنها دسته عینک دیگر دماغش را فشار نمی‌داد بلکه دزدها هم نمی‌توانستند ماشین را برانند مگر اینکه چشمان آنها هم به همان درجه چشمان جک ضعیف باشد. جنیفر خواست که او را جایی برساند. اما فوری شروع به غر زدن کرد. چون نمی‌توانست چیزی راببیند. همه چیز تار شده بود وحالت تهوع بهش دست می‌داد برای همین سرش را مثل سگ از پنجره بیرون برده بود. «احمق». وقتی جک او را پیاده کرد این را گفت.جک قرار نیست دوباره به او زنگ بزند. چون اگر بنا بود رابطه‌اش دائمی باشد باید شیشه جلو را مناسب هر دو می‌ساخت و باید فکر جر و بحث‌های بعدش را هم می‌کرد. جک رفت توی رختخواب، برنامه هواشناسی را روشن کرد و به خواب رفت.
چند سانت تا آنچه که می‌خواهی
هوارد از طرف سندیکا به اروپای شرقی رفته بود. هوا به شدت داغ بود و او بعد از یک سخنرانی کسل کننده درباره نفوذ شدید چپ در احزاب اصلی، مقدار زیادی آبجوی ارزان لارگا نوشید و لباسهایش را کند و در قسمتی از رودخانه که یک سد طبیعی در بستر سنگ، تشکیل یک استخر عمیق و زلال را داده بود شیرجه زد. هوارد شناگر قهاری نبود و عادت داشت به شکم روی آب شناور باشد. آنوقت بود که او چشم‌ها را دید، هزاران چشم از آن پایین بهاو زل زده بودند.چشم‌های انسان، چشم‌های ماهی، چشمان پستانداران و پرندگان، چشم خرس‌های اسباب‌بازی و دایناسورهای غول پیکر و همه آن چشم‌ها انگار به او می‌خندیدند.غیر واقعی به نظر می‌رسید مثل عکسی که گرفته نشده، خاطره ای که مال هیچ کس نیست.او ازآب بیرون آمد، خودش راخشک کرد و به سوی کالج برگشت.]]> مقالات crakiogevola2 https://bookpioneers.ir/btm/topicid/1814/